
Miecz stępiony, Chełm pęknięty, tarcza opuszczona a zbroja zardzewiała ale pod pancerzem tym przez rdze trawionym kryjące się serce waleczne i zatrwożone, serce szczerze bije i bić będzie dopóki dopóty niestarci wiary w to ze są ludzie którym może zaufać i powierzyć swój los. Lecz czasem wiara podupada a oczy tracą blask w ten czas rycerz zamyka swą przyłbice myśląc że uchroni się przed zwątpieniem. Lecz zwątpienie przychodzi i ni tarcza ni pancerz go przednim nieuchronni.
A czym że jest rycerz bez wiary ?

